اگر یک روز مرا یک دو نفس باقی بود

روح من عاشق پرواز به سوی اوبود

و طبیبان همه گفتند که او رفتنی است

ولی این جسم و تنش باعث چند زندگی است

بدهید هدییه دلم را به جوانی نا کام

شاید عاشق شد از هر تپشش دل در دام

بگزارید غنیمت ببرد دستم را

آنکه میخواهد از این دار بسازد سردار

و گلویم بشود حنجره داد و امان

تا شود باعث رسوایی بیدادگران

چشم من روشنی روز شود

در نگاه شب این دیده دلان

پای در راه دو راهی بشوم

تا که شاید بروند راه خدا بعد از آن

تن که جز بار اضافی نبود در پرواز

هدیه می کاهد از بار و شود پرها باز

                                                                                      بهار پائیزی -  ۲۲ آبان ۱۳۸۷

                                                                                      ساعت ۹ صبح - شرکت صبا فولاد