^{_{تو را بادهای وسوسه نیاورده بودند}}

^{_{که هزار پیچ و نسیان به تباهی آب ببرند}}

^{_{دل خوش دار که}}

^{_{چشمان شرجی من هیچگاه نخستین سجده گاه خویش را}}

^{_{از یاد نخواهد برد}}